نهنگ ابی
نمیدونم چراولی خیلی درگیرم...
حس میکنم اصن وقت ندارم
درد دارم...
فردا بابابا میرم بیرون شهر تاجمعه یخورده حالوهوام عوض شه...
اینروزاهم خیلی توتل بودم بایدبرم تاخطرساز نشه واسم...
این چن وقته تجربه های زیادیو از ادمای زیادی بدست اوردم...
الان بی حس بی حسم...
نه کسی هست ارومم کنه نه اصن چیزی وجود داره اروم شم...
من باختم همه چیموباختم...ولی بازم خدایی هست...
+فقط میتونم بگم بازم خدایا شکرت... هیچوقت فراموش نمیکنم هیچوقت...حتی اگ بامن نباشی من نمیتونم نگم شکرت... :)
برچسب:
نویسنده: روژان حسینیان